Navorsers aan die Universiteit van Pretoria se Departement Plant- en Grondwetenskappe het bevind dat windpatrone ’n deurslaggewende, dog dikwels miskende, rol in klimaatsverandering speel.
Deur ekologie met gevorderde ingenieursmodellering op die stormagtige Marion-eiland te kombineer, het die navorsingspan bevind dat veranderende lugstrome ’n direkte impak op plaaslike plantegroei, saadverspreiding en die oorlewing van seevoëls soos die Albatros het.
Marion-eiland lê in die breedtegrade bekend as die “Roaring Forties” en is een van die winderigste omgewings ter wêreld.
Turbulensie rondom broeiplekke bemoeilik ook voëls se vlugvermoë en verhoog moontlik die sterftesyfers.
Die navorsers het begin deur windmeterstasies regoor Marion-eiland te installeer, met toerusting en veldspanne wat vriestemperature en stormsterk winde moes verduur.
Volgens professor Peter le Roux van die Departement Plant- en Grondwetenskappe wys die data dat stygende temperature en reënval nie die volle prentjie van aardverwarming skets nie.
“Temperatuur en reënval is fundamenteel vir die begrip van klimaatsverandering, maar dit is nie die hele klimaatstelsel nie,” sê Le Roux.
Le Roux waarsku dat veranderende windstelsels kwesbare spesies vinnig tot hul uiterste limiete kan dryf.
“Ons werk op Marion-eiland toon dat wind ekologiese patrone op ’n merkwaardig fyn skaal kan beïnvloed. Aangesien veranderende klimaatstoestande ’n verskuiwing in windpatrone teweegbring, moet die potensiële impak op organismes wat reeds op die grens van hul fisiologiese verdraagsaamheid funksioneer, deeglik ondersoek word.”
Ten spyte van die eiland se sterk winde, het die navorsing getoon dat die lae groei van sy sub-Antarktiese plantegroei oor die algemeen saad wat deur die wind versprei word tot relatief kort afstande beperk.
“Klimaatvooruitsigte moet ons uiteindelik iets vertel oor die toestande wat organismes werklik ervaar,” sê Le Roux. “Hierdie studie beklemtoon die potensiaal wat ontsluit word wanneer ekoloë en ingenieurs dieselfde omgewingskwessie vanuit verskillende vakgebiede benader. Geen van die dissiplines kon hierdie prentjie op sy eie voortbring nie.”
